పితృప్రేమ వెలకట్టలేనిది: బాధ్యతను మించిన బంధం….

      🙏💐🙏

     పుణెలోని ఒక పెద్ద స్మశానవాటిక. మధ్యాహ్నం 3:00 గంటల సమయం.

అమెరికాలోని ఒక ప్రముఖ సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలో వైస్ ప్రెసిడెంట్‌గా పనిచేస్తున్న రోహన్ (35), విమానం దిగీ దిగగానే నేరుగా స్మశానవాటికకు చేరుకున్నాడు.

ఆయన తండ్రి సదాశివరావు (75) క్రితం రోజే కన్నుమూశారు.

రోహన్ చేతిలో ఖరీదైన లాప్‌టాప్ బ్యాగ్, కళ్ళకు రే-బాన్ సన్ గ్లాసెస్ ఉన్నాయి. అతను చెమటలు గక్కుతూ, మాటిమాటికీ గడియారాన్ని చూసుకుంటున్నాడు.

అక్కడ "మోక్ష ఈవెంట్ మేనేజ్‌మెంట్" (అంత్యక్రియల సేవా సంస్థ) ప్రతినిధి సుమిత్ నిలబడి ఉన్నాడు. సుమిత్ అంతా సిద్ధం చేశాడు. కట్టెలు పేర్చారు, పూజారిని పిలిపించారు, సదాశివరావు పార్థివ దేహానికి స్నానం చేయించి సిద్ధం చేశారు.

రోహన్ వచ్చాడు. తండ్రి ముఖాన్ని ఒక్కసారి చూశాడు. కళ్ల నుంచి ఒకటి రెండు కన్నీటి చుక్కలు రాలాయి.

అతను సుమిత్‌ని అడిగాడు:

“మిస్టర్ సుమిత్, అంతా సిద్ధమే కదా? నేను సాయంత్రం 6 గంటల తిరుగు ప్రయాణం ఫ్లైట్ అందుకోవాలి. రేపు నాకు ఒక ముఖ్యమైన మీటింగ్ ఉంది. దయచేసి దీన్ని త్వరగా ముగించండి.”

సుమిత్ షాక్ అయ్యాడు. తనను పెంచి పెద్ద చేసిన తండ్రి కోసం ఈ కొడుకు మూడు గంటల సమయం కూడా కేటాయించలేడా?

సుమిత్ నిశ్శబ్దంగా తల ఊపాడు.

సంప్రదాయాలు పూర్తయ్యాయి. రోహన్ తండ్రి చితికి నిప్పు పెట్టాడు. పొగ ఆకాశంలోకి ఎగసింది.

రోహన్ సుమిత్‌ను పక్కకు పిలిచి తన చెక్ బుక్ తీశాడు.

“సుమిత్, థాంక్యూ. ఏర్పాట్లు బాగా చేశావు. నీ బిల్లు ఎంత? 50 వేలా? లక్షా? ఎంతో చెప్పు, ఇప్పుడే చెక్కు రాసిస్తాను. నేను మళ్లీ రాలేను. దయచేసి అస్థికల విసర్జన కూడా మీరే చూసుకోండి.”

సుమిత్ రోహన్ వైపు ఒక వింతైన చిరునవ్వుతో చూశాడు.

“సార్, మీరు డబ్బులు చెల్లించాల్సిన అవసరం లేదు. మీ బిల్లు ఎప్పుడో చెల్లించబడింది.”

రోహన్ అయోమయంలో పడ్డాడు. “చెల్లించబడిందా? ఎవరు కట్టారు? మా బాబాయా?”

సుమిత్ సమాధానమిచ్చాడు:

“లేదు సార్. ఐదేళ్ల క్రితం, సదాశివరావు గారు (మీ తండ్రి) మా ఆఫీసుకి వచ్చారు. ఆయన అప్పుడు చాలా అనారోగ్యంతో ఉన్నారు, సరిగ్గా నడవలేకపోతున్నారు.

ఆయన మమ్మల్ని అడిగారు, ‘మీ ప్యాకేజీ ఎంత? నా కొడుకుకు ఎలాంటి ఇబ్బంది కలగకుండా మీరు అన్ని పనులూ చూసుకుంటారా?’ అని.

మేము ప్యాకేజీ వివరాలు చెప్పాము.

అదే రోజు, ఆయన 50,000 రూపాయలు అడ్వాన్స్‌గా జమ చేశారు.

మరియు ఆయన నాకు ఈ ఉత్తరాన్ని ఇచ్చారు. ‘నా కొడుకు వచ్చినప్పుడు, అతనికి ఈ ఉత్తరం ఇవ్వండి. ఒకవేళ తను రాకపోతే, మీరే నా అంత్యక్రియలు చేసేయండి’ అని చెప్పారు.”

సుమిత్ ఆ ఉత్తరాన్ని రోహన్‌కు అందించాడు.

వణుకుతున్న చేతులతో రోహన్ దాన్ని తెరిచాడు.

అందులో తన తండ్రి వణుకుతున్న చేతివ్రాతతో ఇలా ఉంది:

“ప్రియమైన రోహన్,

నాన్నా, నువ్వు చాలా బిజీగా ఉంటావని నాకు తెలుసు. అమెరికాలో నీకు ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి కూడా సమయం ఉండదు.

నా మరణవార్త విన్నప్పుడు నువ్వు చాలా టెన్షన్ పడతావని నాకు తెలుసు.

‘నాకు లీవు దొరుకుతుందా? టికెట్ దొరుకుతుందా? నా మీటింగ్ ఏమవుతుంది?’ — ఈ ప్రశ్నలన్నీ నిన్ను వేధిస్తాయి.

నాన్నా, నీ సమయం మరియు నీ కెరీర్ చాలా ముఖ్యం.

నువ్వు ప్రపంచాన్ని జయించాలని నేను నిన్ను పెంచి పెద్ద చేశాను.

ఒక ముసలివాడి శవం కోసం నువ్వు నష్టపోవద్దు.

అందుకే నా మరణం కోసం నేనే అన్ని ఏర్పాట్లు చేశాను.

నేను ఏజెన్సీకి డబ్బులు కట్టేశాను. వారు అన్నీ చూసుకుంటారు.

నువ్వు వస్తే మంచిదే. రాకపోయినా నాకు కోపం లేదు.

నాదొక చిన్న అభ్యర్థన...

చిన్నప్పుడు నేను నిన్ను స్కూల్లో దించేటప్పుడు, ఎప్పుడూ నీ చేయి వదిలేవాడిని కాదు.

ఈరోజు, నువ్వు నా చితికి నిప్పు పెట్టినప్పుడు, నీ చేయి వణకనివ్వకు.

త్వరగా తిరిగి వెళ్ళు. నీ భార్య నీ కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది.

ఇట్లు,

నీ బాబా (నాన్న).”

ఆ ఉత్తరం చదివిన తర్వాత, రోహన్ చేతిలోని చెక్ బుక్ బురదలో పడిపోయింది.

కట్టెలు కాలుతున్న శబ్దం తప్ప మరేమీ వినిపించని ఆ స్మశానంలో... రోహన్ అహంకారం, తన కెరీర్ పట్ల ఉన్న గర్వం కాలి బూడిదయ్యాయి.

అతను మోకాళ్లపై కూలబడ్డాడు.

“బాబా...! నన్ను క్షమించు బాబా!”

రోహన్ సుమిత్ కాళ్ళను పట్టుకున్నాడు.

“సుమిత్, నేను అమెరికాకు తిరిగి వెళ్లాలనుకోవడం లేదు! నేను మా నాన్నతోనే ఉండాలనుకుంటున్నాను! నేను కోట్లు సంపాదించాను, కానీ చివరికి బిచ్చగాడిలా మిగిలిపోయాను!

మా నాన్న తన మరణ సమయంలో కూడా నా మీటింగ్ గురించి ఆలోచించారు... నేనేమో ఆయన అంత్యక్రియల ధర గురించి బేరమాడుతున్నానా?”

ఆ రోజు రోహన్ తన ఫ్లైట్ ఎక్కలేదు.

రాత్రంతా కాలుతున్న ఆ చితి ముందే కూర్చున్నాడు.

ఎందుకంటే అతనికి చివరికి ఒక విషయం అర్థమైంది—

“ప్రీపెయిడ్” అనేది కేవలం సిమ్ కార్డులకే ఉండవచ్చు...

కానీ తండ్రి ప్రేమ ఎప్పటికీ ప్రీపెయిడ్ కాదు.

తండ్రి ప్రేమ అనంతం —

ప్రపంచంలోని ఏ కరెన్సీ కూడా దాన్ని తిరిగి చెల్లించలేదు.

ప్రపంచంలో మీరు ఎంత పెద్దవారైనా, ఎంత డబ్బు సంపాదించినా...

ఒకప్పుడు మీ డైపర్లు మార్చిన తల్లిదండ్రులకు వారి చివరి ప్రయాణంలో మీ అవసరం ఏర్పడినప్పుడు, అసౌకర్యంగా భావించి ముఖం చాటేయకండి.

అంత్యక్రియలను ఒక ఏజెన్సీ నిర్వహించవచ్చు.

కానీ కన్నీళ్లు...

అవి అవుట్‌సోర్స్ చేయలేము.

అవి కన్నవారి రక్తం నుండి రావాలి.

 🙏💐🙏