217 వ భాగం

🕉️ అష్టావక్ర గీత 🕉️

అధ్యాయము 18 

శ్లోకము 5 

న దూరం న చ సంకోచాతై 

లబ్దమేవాత్మనః పదమ్|

నిర్వికల్పం నిరాయాసం నిర్వికారం నిరంజనం||

కేవలమూ, అప్రయత్నము, పరిణామరహితము, నిష్కలంకము అయిన ఆత్మ ఎక్కడో దూరంగా అందరినిగా లేదు. దీనికి పరిమితులు లేవు, అసాధ్యము కాదు ,ఇది నిత్యసిద్ధమైనది.

శుద్ధ చైతన్యం స్వభావతః నిష్కలంకమైనది. ఇందులో ఏ విధమైన కోరికలు భావాలు వాసనలు లేవు. ఇంద్రియాలతో ప్రపంచాన్ని గుర్తించటం మనసులోని ఉద్రేకాలు బుద్ధిలోని ఆలోచనలు కూడా శ్రమతో కూడినవి, కాబట్టి ఈ ఉపాధులతో పని చేయడానికి ప్రయత్నం కావాలి. ఆత్మ ఇక్కడ నిరాయాసంగా వర్ణించబడింది. ఉపాధులైన మనశ్శరీరాలను అధిగమించి అహంకారం అంతరంగంలో లయమయి సత్య ద్రష్టగా సత్యంగా జాగ్రత అయినప్పుడు ఆత్మ మాత్రమే ఉంటుంది. ఇందుకు ప్రయత్నం ఏమీ అక్కర్లేదు. ఈ మహోన్నత స్థితి మన సహజ స్వరూపమే కాబట్టి ఇది మనకు దూరంగా లేదు. ఈ స్థితి మన సహజ స్వరూపమే కాబట్టి సాధించవలసిన పనిలేదు. ఇది నిత్య సిద్ధమే. 

పరిమితమైన మన ఉపాధులతో మనము సాధించగలిగినది కూడా పరిమితమే. ఆత్మ అనంతమైనది కాబట్టి అది అపరిమితమైనది కూడా. కాబట్టే ఇది అసాధ్యము. మనలో ఉండే నిజమైన నేను ఇదే. సత్ గా సంతతము ఉంటూ చిత్తుగా తెలుసుకుంటున్నది ఇదే, అందుచేత ఇది మన నుండి ఎప్పుడూ దూరము కాదు. అదే నేను. ఇది నిత్య సిద్ధంగా ఉండనే ఉంది. అయితే మన భ్రమా జ్ఞానము వల్ల ఈ ఆత్మసాన్నిద్యాన్ని తెలుసుకోలేక పోతున్నాము.

ముండ కోపనిషత్తులో మహర్షి మేఘ గంభీర గర్జన రావమ్మతో ఇలా అంటున్నారు.

దూర తమమైన దానికంటే సుదూరమైనది, ఇక్కడే ఈ శరీరంలోనే ఉంది. యోగి తన జీవితంలో తన హృదయములోనే దీనిని దర్శించగలడు.🙏🙏🙏